Hafið þið einhverntíman heyrt lag frá Ungverjalandi?
Kannski í Eurovision. Það hefur verið eitt af þessum lögum sem Íslendingar pirra sig á – eurotrashað diskópopp með flötu þjóðlagastefi – hallærislegir kósakkadansarar, gervisnjór og stífmáluð díva að syngja ensku með óskiljanlegum hreim.
Eitthvað svoleiðis.
Þetta að ofan á ekki að skiljast sem diss á Ungverjaland heldur diss á Eurovision og þá tónlistarlegu brenglun sem þar fer fram. Ungverjaland er nefnilega óumdeilt tónlistarland. Þaðan komu til dæmis bæði Franz Liszt og Bela Bartók, þvílíkir risar í síðari tíma klassískri tónlist að ef þeir væru popparar væru þeir á Elton John og Kanye West kalíberi. Ef þeir væru fóboltamenn væru þeir Michel Platini og Zlatan Ibrahimovic. Top league. Þið skiljið.
Og þaðan koma líka Omega – hljómsveit sem var stofnuð 1962 og er enn að. Omega er kannski best geymdi gimsteinn Austur-Evrópu. Það má allavega segja um lagið sem er fílað í dag, sem er þeirra allra frægasta enda óumdeild epík, Gyöngyhajú lány, af plötunni 10 000 lépés frá 1969. Á sama tíma og Led Zeppelin var að slá í gegn í Bretlandi þá voru náungar í Ungverjalandi að rokka jafn feitt – í raun feitar.
Ef þið hafið aldrei heyrt þetta eða söguna á bak við það. Hlustið á Fílalag í dag. Þið verðið ekki svikin.
Kris Kristofferson - Sunday Morning Coming Down Aldrei í veraldarsögunni hefur verið jafn viðeigandi að vera þunnur eftir áfengisdrykkju en í Nashville 1970. Famboðið...
Alanis Morissette – Ironic Ottawa. Sleðaferð. Þreföld ógn. Flannel. Cadillac Eldorado. Gleðin er endalaus. Kakó í lokin. Atlantis týndist. Alanis líka. Hún var gerð...
Ludwig van Beethoven - Óðurinn til gleðinnar Gestófíll: Jóhann Alfreð Kristinsson Það sem lagt hefur verið á álfuna. Fyrst voru það kóngarnir, púðraðir, grimmir...